Nerdesin…

Çok zaman geçti biliyorum. Çok aramak istedim. Ellerim hep gitti. Hep geri döndü. Direktsiyonumu hep çalıştığın yere dopru kırdım. Hep önünden bakmadan geri döndüm. Mektup yazayım dedim. Yazdım yazdım yırttım. Fotoğraflarına bakayım dedim. Yüzlercesini önüme yığdım gözlerim sulandı kaldırdım. Cesaret ettim telefon açtım. İki numaranıda iptal ettirmişsin..

Çalıştığın yere geldim şube değiştirmişsin. Geldim uzaktan baktım. Yanında O vardı. Bozmak istemedim. Evime döndüm.

Fotoğraflarını yığdım önüme ağlamak pahasına. Bana aldığın ceketide giydim üstüme. Sonra o kaybettiğin yüzük vardı ya ya hatırlasana Çanakkale gezisinde kaybetmiştin. Onuda taktım parmağıma. Ağlaya ağlaya fotoğraflara baktım.

Çok canım yandı. Fotoğrafların hepsini banyoya atıp yaktım. Yüzüğüde sakladım kuyu köşelere. Ceketide giymemek için poşetleyip kilere attım. Seni hatırlatacak herşeyi bırakmaya o  anda karar verdim.

Herşeyi bıraktım, senden kalan herşeyi kaldırdım veya attım. Beraber aldığımız eşyaları bile kullanmamak için kaldırdım bazılarınıda attım.

Çok canım yandığı için seni unutmak uğruna 1-2 kişiyle beraber oldum.3 hafta 1 ay sürdüler. Olmadı. Onlara bakarken gözlerim seni aradı hep. Arabamın yan koltuğu hep senindi. Kim oturursa otursun hem seni istedim.

Arabamı sattım. O bile seni hatırlatıyordu. Yalıya inmeyi bıraktım. Senle hiç gitmediğimiz yerlere gitmeye başladım.

Msn adresimi değiştirdim. ORtak arkadaşlarımız bile konuşmamak için arkadaşlarımdan vazgeçtim.

Tam rahat ediyordum. Internette eski portfolyo sayfalarımdan birinde sana yaptığım fotoğrafları buldum. Ağladım..

Şifremi bulamadım. Silemedim onları. Hala duruyorlar orada.

Kokun tüm şehri sarmış. Her nereye gitsem gözlerim hep seni aradı. Kulaklarım hep bizim şarkımızı duydu.[yazının sonunda]

Şehirden vazgeçtim! Komple terkettim Başka şehire yerleştim. Aklımın ucundan geçmiyordun. Meğersem kalbim vazgeçmemiş senden.

Tam seni unuttum derken tekrardan internette hiç senle ilgili sonuç çıkmıyorken seni buldum. Hemde altında ayrılmama sebep olan O herifin yorumunu gördüm. Ben yoktum. Ama o vardı..

Aklım seni unutmuş olsada, kalbim vazgeçemiyor Bengü… İnan. Hala vazgeçemiyor.

(Bu yazıyı asla okumayacağını, denk gelmeyeceğini ve bu kişinin sen olduğunu anlamayacağını çok iyi biliyorum. Ama bulsanda inansanda evet bu benim desende bana nasıl ulaşacağını bilmediğini biliyorum. Sonsuz tek taraflıyım artık. Geçen onca yılımızın ardından ben seni düşleyerek, özleyerek yanlızım. Hiç bir şey asla eskibi gibi olmayacak biliyorum. Keşke..)